Piştî Şerê Cîhanê ya Yekemîn, welatên di bin nîrê Împaratorîya Osmanî de bûn, ji alî dewletên ku bi serketin, Brîtanya, Fransa û Îtalya ve hat parvekirin. Beşekî Kurdistanê jî tevlî Sûrîye û Lubnan ket bin dagirîya Fransa.

Beşek civata Kurd ji bav û kalên xwe de û bi hezarsalan li ser wê axê dijîn. Beşek biçûk jî yên di dema “Tehcîr”a Ermenîyan û Suryanîyan, beşek di dema serhildanên gelê Kurd ku li hemberî zordarîya Kemalîzmê û “Îskana Mecbûrî” ji bo ku jîyana xwe xelasbikin, ji ber qetlîamên artêşa Tirk revîyan, û beşek jî ji ber xelê/giranîyê ku biçin li wan deran karbikin û ew û zarokên xwe ji birçîna nemrin, berê xwe dan binxetê, alîyê Kurdistanê ku di bin nîrê Fransa de bû û li wir bi cîh bûn.

Her ji bo çi dibe bila bibe û kî serwer dibe bila bibe, kesek li erdê bav û kalên xwe, em ferz bikin ne li erdê bav û kalan, lê xwe bavêje welatekî bîyanî û 80 salî li wir bi cîh û war bûbe, kîjan însaf, edalet û ûjdan qebûl dike ku wek penaberên ne xwedîyê tu mafî bên qebûlkirin!?

Îro li dewletên Ewropa piştî ku mirovek resmen pênc salan li wî welatî xwedîyê mafê rûniştinê be, kare serî li mafê welatîyê bide û resmen dibe welatî û ji hemû qanûnên welatîtîyê îstîfade dike.

Îro bi sedhezaran Kurd, li rojavayê welatê xwe Kurdistan, ji hemû mafên welatîbûnê bêpar dijîn.

Piştî ku dewleta Sûrî ji bin nîrê “manda”tîya Fransa derket, li ser gelê Kurd dest bi terora dewletê kir. Nasnameyên wan ji destê wan girt. Piştre dest danîn ser mal û milkên wan û Erebên koçer (şawî) anîn li dewsa wan bi cîh kir. Mafê wan nîne ku bibin xwedîyê mal û milkekî, nikarin zarokên xwe bişînin dibistanê, nikarin pasaportê bigirin û seyahetê bikin. Pêwîstîyên jîyanewî, wek ard, şekir, gaz û hwd di bin destê dewletê de ku welatî bi buhayekî dikirin, lê van rebenan mecbûrin ku bi sê qat buha bikirin.

Berî bi demekê me bihîst ku rayedarên dewleta Sûrîye munaqeşe dikin ku wê mafê welatîyê bide wan, lê xebera dawîn rêdide ku dewleta mêtinkarîya Baas, pêşî kirîn û firotina xanîyan qedexe kir û piştre jî xanîyên ku van Kurdan tê de rûdinin jî dest datîne ser û ji wan distîne.

Gelo dewleta Sûrî ji cîhana demokratîk fedî nake!? Gelo ji kalê Kurdan Selaheddînê Eyûbî ku wan ji bin nîrê zaliman rizgar kir û muamela mirovên xwe bi wan kir jî fedî nakin! 

Gelî Kurdan, ma qey bêhna we teng nabe û dilê we naşewite!

Heta kengî emê vê çavsorî û zordarîyê tahamul bikin!

Ma dem nehatîye ku em destê xwe bidin hev û ji vê qedera kor re serî hildin û bêjin bes e!

Print