Romanın yazarı Erich Paul Remarque, Osnabrück’te Roma Kilisesi’ne bağlı Katolik bir ailede doğdu. Babası Peter Remark bir basımevi ustasıydı. Osnabrück arşivlerinde bulunan nüfus kayıtlarına göre, 17.yy'da ihtilalde Katoliklere yapılan baskılar yüzünden Fransa'dan göç etmişlerdi. Bir süre Münster Üniversitesi'nde öğrenim gördü. Genç yaşında birçok kez yaralandığı I. Dünya Savaşı’na katılmak zorunda kaldı. Savaştan sonra öğretmenlik, taşçılık ve Berlin’de bir tekerlek firması için test sürücülüğü yaptı. 1931'de İsviçre'ye yerleşti. 1933'te, Naziler eserlerini yaktılar ve yasakladılar. 1938'de Alman vatandaşlığından çıkarıldı ve 1939'da Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etti. 1958 yılında evlenen Remarque, 72 yaşında Locarno-İsviçre'deki Sant Agnese kliniğinde aylardır acı çektiği anevrizmadan dolayı öldü. 

Remarque, romanlarında savaşın acımasız yüzünü yalın, süslemesiz bir dille anlatır. Okul sıralarından koparılıp cepheye, ölümlere itilmiş gencecik insanlar, ilk anların sersemliğinden kısa sürede kurtulunca, acı gerçeklerle yüzleşiyorlar. Yurt sevgisi, milliyetçilik sözlerinin narkozundan kısa sürede kurtulup toparlanırlar, nasıl da aldatılmış olduklarını kavrarlar.  Cephe savaşlarını anlattığı birçok romanının yanı sıra, “İnsanları Seveceksin” adlı romanında ise cephe savaşının bambaşka yüzünü anlatıyor.

“İnsanları Seveceksin” adlı romanında Remarque, Alman faşizminin Yahudi kıyımı döneminde memleketten memlekete atılan, şehirden şehre kaçan, saklanan, yakalanan, gene kaçan, seven-sevilen bir vatansızın hayatını anlatıyor. Kapitalizmde sistemin kaymağını yiyen Yahudi mülklüler sınıfının Nazizm ve etkisi ile beraber nasıl da ezen-ezilen çelişkisini kavradığını ince bir dille anlatan yazar, kürk mantonun aç bir beden için satılacak kelepirden başka bir şey ifade etmeyeceğini okuyucularına gösteriyor.

Yazarın “İnsanları Seveceksin” adlı romanı, orijinal (Almanca) dilinde ilkin 1939 yılında basılmasından günümüze kadar birçok dile çevrildi. Kitabın Türkçe tam 12 baskı yapması, bu coğrafyanın yaşamını da dillendirdiğini, bu coğrafyada yaşayanların da kendilerini ya da en azından yaşamlarının bir parçasını romanda gördüklerini göstermiştir. İlk baskısı Burhan Apad’ın çevirisiyle Akba Kitapevi’nden çıkan eser, daha sonraki yıllarda Burhan Apad ve Esad Nermi’nin çeşitli yayınevlerindeki çevirileriyle basıldı. En son 2004 yılında Bordo-Siyah Yayınları tarafından okuyucularıyla buluşturuldu.

Print