Kürdistanlı komünistler birlik olanaklarını tartışmak, bu çerçevede görüş ve önerilerini somutlaştırmak amacıyla 23 Ocak 2010 günü İstanbul’da “Ulusal Sorunun Çözümünde Sosyalistler ve Birlik Arayışı” konulu bir panel örgütlemişlerdi. Bu anlamıyla panel önemliydi. Bu önemli panel havanın azizliğine uğradı. Hava koşulları nedeniyle panel gerçekleştirilemedi. Ama paneli dinlemek için yaklaşık 40 kişi bir araya gelmişti. Bir öneri üzerine, panel hava koşulları nedeniyle iptal edilmiş olsa da gelenlerle bir toplantı yapılması gündeme geldi. Gündeme getirilen öneri herkes tarafından kabul gördü.

Eğer havanın azizliğine uğramamış ve panel yapılabilmiş olsaydı paneli yönetecek olan Hasan Fırat yoldaş, bu toplantıda da “kolaylaştırıcı” görevini üstlendi. Yoldaşın kolaylaştırıcılığı üstlenmesinden sonra toplantının gündemi ile ilgili öneriler sunuldu. Sunulan gündem önerileri arasında panelin de konusu olan Kürdistanlı sosyalist ve komünistlerin birliği konusu toplantı katılımcılarının da desteğiyle gündemleştirildi. Gündemin belirlenmesinden sonra toplantı katılımcıları söz alarak görüş ve önerilerini sundular.

Toplantıda tartışılan görüş ve önerilere geçmeden önce önemli gördüğüm bir iki noktanın altını çizmek istiyorum.

Birincisi; kimi yoldaşların toplantıda da dile getirdiği üzere, yapılmak istenen ama havanın azizliğine uğrayıp iptal edilen panel ileri bir tarihte mutlaka gerçekleştirilmeli.

İkincisi; herkesin üzerinde hemfikir olduğu diğer bir nokta ise, bunun çok verimli bir toplantı olduğu ve bu toplantıların devam etmesiydi. Bundan sonra da yapılacak toplantıların gündeminin önceden belirlenmesi ve toplantı katılımcılarının bu toplantılara hazırlıklı gelmeleriydi.

Bunlar toplantının öne çıkan önemli noktalarıydı. Yine de kendi adıma önemli gördüğüm bir noktanın altını çizmek istiyorum. Yukarıda da belirttim. Toplantı önemli ve verimliydi. Ama eksik bir yönü vardı. Toplantının eksik yönü genç ve kadın katılımcının olmamasıydı. Eğer toplantıda hemfikir olunduğu üzere bu toplantılar devam edecekse -ki etmeli- o zaman bu nokta önemli diye düşünüyorum.

Toplantıda tartışılan ve gündeme gelen konulara değinecek olursak:

Birincisi; bugün dinamizmin merkezi Kürt/Kürdistandır. Bu anlamıyla hayatın değişimine müdahale edecek örgütler/örgütlülükler gerekli. Tarihsel açmazlar var. Ve bu tarihsel açmazları değerlendirebiliriz. Bu tarihsel koşullarda Kürdistanlı komünistlerin birlik diye bir derdi var. Kürdistan’da güçlü bir komünist damar mevcut. Kürdistan’da ihtiyaç duyulan Marksizm zeminindeki farklı algılamaları kucaklayacak bir partiye ihtiyaç var.

İkincisi; konuştuğumuz sorunun temelinde sosyalist anlayış var. Yani Kürdistan’da sosyalizmden, ütopyadan uzaklaşma sorunu mevcut. Bütün bunlara rağmen önemli bir birlik zemini var. Bu anlamıyla ortak değerler noktasında bir araya gelmeliyiz.

Üçüncüsü; biz komünistler eskiden bir ölçüydük. Bugün ise insanlık bir krizde, insanlığın tahrip olduğu bir çağda yaşıyoruz. İnanlık bugün kapitalizme tapınıyor. Bu durumdan biz de nasibimizi alıyoruz. Zihnimizde eşitlik oluşturamıyoruz. TC Devleti’nin kuruluş felsefesini iyi anlamalıyız. Bugün bundan kaynaklı olarak da toplumsal kesimlerin uzun erimli ittifakı söz konusu olmuyor. Yani Kürtlerin, Alevilerin, işçilerin… Böyle olduğu içindir ki, hiçbir kesim devleti tartışmıyor. Tartışmadığı içindir ki, iktidardan kendisini ayrıştıramıyor.

Dördüncüsü; biz asıl işimizi yapmalıyız/yapacağız. Bunun için nitelik önemli. Sorunu şöyle netleştirmeliyiz: Öncelikle kendi içimizde birlik. Kendi içimizde birliği sağladıktan sonra dört parçada birlik ve son olarak Türkiye devrimci hareketiyle birlik.

Örgüt önemli bir olgu. Örgütün önemini atlayamayız. Örgüt noktasında dışımızdakileri yok sayamayız. Aynıların aynı yerde toplanması gibi bir sorunumuz var. Unutmamamız gereken bir nokta bugünkü koşullarda “Birleşik Bağımsız Kürdistan” bir hayal. Bunu görmemiz gerekiyor.

Beşincisi; üzerinde düşünmemiz gereken birlik hangi ihtiyacın ürünü? Nasıl bir örgütlenmeye ihtiyacımız var? Somut örgütlenme projemiz nedir?

Altıncısı; önümüzde iki seçenek var. Ya teorik tartışmalara boğulup kalacağız. Ya da pratik yaşam üzerinden birlik sağlayacağız. Asıl önemli olan pratik yaşam üzerinden birliği sağlamaktır. Ama bunu yaparken kalitemizi yükseltmeliyiz. Bugün mücadelenin fikir cephesi eksik. Bu anlamıyla Kürdistan’da komünistlere büyük ihtiyaç var.

Evet, genel anlamıyla toplantıda öne çıkan görüş ve önerileri bu çerçevede değerlendirebiliriz.

Sonuç olarak; yukarıda da belirttiğim gibi, toplantıda da kabul edildiği üzere Kürdistanlı komünistler olarak İstanbul başta olmak üzere (çünkü öneri burada yapılan toplantıda gündeme getirildi) Kürdistan ve Türkiye metropollerinde bu toplantıları yaygınlaştırmalıyız. Bu önerinin arkasında durmalı ve bu toplantıları yaygınlaştırmalıyız.

Yine yukarıda da belirttiğim üzere, bu tür toplantılara gençleri ve kadınları da katmalıyız. Hatta bu toplantıların öznesi durumuna getirmeliyiz.

Print